Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών
Παράρτημα Μοσχάτου
Ακριβώς μετά τον πόλεμο, στα εμφυλιοπολεμικά χρόνια, το παράρτημα του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών στεγαζόταν αρχικά στο σχολείο της κας Βασιλείας Ρόκκα, επί της οδού Κωνσταντινουπόλεως, απέναντι από το σημερινό Γυμνάσιο Μοσχάτου.
Τόσο τα παιδιά του Γυμνασίου, όσο και του Δημοτικού (των 2 τελευταίων τάξεων),πλαισίωσαν αμέσως το Ινστιτούτο, η παγκόσμια χρήση της Αγγλικής
Γλώσσας ήταν ακόμα πολύ μακριά. Η γαλλική γλώσσα βασίλευε! και αργότερα τα χρόνια του -60 – και η Γερμανική και η Ιταλική.
Βασίλευαν όμως και τα μεγέθη των διευθυντών του Γαλλικού Ινστιτούτου,
Που διετέλεσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα διευθυντές : Οι
Octave Merlier και Roger Milliex από το 1925 ως το 1961! Δυο παθιασμένοι
Ελληνιστές που διαμόρφωσαν τη δομή του Ινστιτούτου με όραμα.
Μέγιστοι Γάλλοι διανοούμενοι και αιώνιοι λάτρεις της Ελλάδας και οι δύο
Παντρευτήκαν Έλληνίδες και πάντα μέχρι το τέλος στήριζαν την Ελληνογαλλική
Φιλία ουσιαστικά και με πολλούς τρόπους .
Θυμάμαι με γλυκιά νοσταλγία και συγκίνηση εκείνες τις πρώτες γαλλικές συλλαβές του cours oral (γύρω στα 49-50). Βιβλία δεν υπήρχαν ,έτσι το μάθημα γινόταν προφορικά. με πελώριους χάρτες ζωγραφικής σε στυλ να`ι`φ 1,50 επι 1,00 μ!
Απεικονιζόταν π χ το εσωτερικό μιας τριώροφης οικίας μ` όλα τα υπάρχοντα της:
Voila la maison!
Kαθηγητής για όλες τις τάξεις ο Mr Michel Kastrinos ,Έλληνας μεγαλωμένος και σπουδασμένος στη Μασσαλία
Με εξαιρετική γαλλική προφορά,όπου επέμενε οι μαθητές του να έχουμε τη σωστή
Προφορά π.χ έλεγε το γαλλικό ρ = γ κι εμείς όλο προσπαθούσαμε και καταφέρναμε το ρ=γ!
Ήταν γλυκός άνθρωπος αυστηρός όσο έπρεπε και δημοκράτης .Ένα τσιγάρο διαρκώς
Στο στόμα του αναμμένο πλαγιαστά ηταν το σήμα κατατεθέν του !
Στο σχολείο της Κας Ρόκκα καθίσαμε εμείς 1 χρόνο έπειτα το Ινστιτούτο μετακόμισε στο 1 Δημοτικό σχολείο της οδού Ομήρου .Εκεί στον τέταρτο χρόνο ηρθαν τα πρώτα μας βιβλία ,μακρόστενα 0,40 επι 0,30 εκ.,από απορροφητικό χαρτί ! γραμμένα σε γραφομηχανή και τυπωμένα σε πολύγραφο! Μ`ένα απλό πράσινο εξώφυλλο .
Εκεί η βασανιστική γαλλική γραμματική μαζί με την καλλιγραφία είχαν τον πρώτο λόγο ,αλλά και η γαλλική λογοτεχνία ξετύλιγε μπροστά μας ονόματα που δεν είχαμε
Ξανακούσει! Λίγο λίγο η γαλλική παιδεία μας μπόλιαζε. Στο τέλος της σχολικής χρονιάς,στο προαύλιο της οδού Ομήρου σε μια μικρή γιορτούλα παίρναμε οι αριστεύσαντες ένα εικονογραφημένο παραμύθι στα γαλλικά από τα χέρια του ίδιου του Roger Milliex ! που πάντα τον θυμάμαι να έρχεται απο τον σταθμό του τραίνου του Μοσχάτου σβέλτος ,πανύψηλος μ`ένα γλυκό προστατευτικό χαμόγελο.(υπήρξε σπουδαίος μεταφραστής του Παπαδιαμάντη και Σικελιανού )
.Χρόνια κοίταζα εκείνα τα παραμύθια με τις πολύχρωμες ζωγραφιές!
Ας όψονται οι πλημμύρες που δέν μας άφησαν καθόλου ενθύμια από τα ωραία
Αυτά παραμύθια…. Το1954 το Ινστιτούτο μετακόμισε στον Πειραιά ,.Οι απαιτήσεις μεγάλωναν ! πρώτα πίσω ακριβώς από το Δημοτικό θέατρο και έπειτα στην οδο 2ας
Μεραρχίας και ακτή Μουτσοπούλου στο ιστορικό κτίριο του 1890 που σώζεται μέχρι σήμερα. στο Πασαλιμάνι .
Τα Μοσχατιωτόπουλα σκορπίσαμε άλλοι πήγαν στην Αθήνα στην οδό Σίνα, άλλοι στον Πειραιά .Εμείς ,δηλαδή κάμποσα γειτονόπουλα μπολιαστήκαμε με αλλά παιδιά Πειραιώτικα !Είχαμε μπεί στην εφηβεία και ζούσαμε πλέον τα σκασιαρχεία από τις γαλλικούρες μας! Στα σινεμά στο Πασαλιμάνι και από κεί με τα πόδια στο Μοσχάτο!
Στο μεταξύ η γαλλική παιδεία οριοθετούσε εν αγνοια μας!…… την μετέπειτα ζωή μας…
Νανά Ιωαννίδου nanajeann@yahoo.gr