Η άρνηση της πραγματικότητας και το παρελθόν μας! Σειρά άρθρων περιγραφικών της νεοελληνικής αφασίας!
Ηλ. Ρεδιάδης-Τούμπας.
Μιλώντας τακτικά με τον κ. Μερίκα αποφάσισα όχι αβίαστα να δώσω συνέχεια στην παρουσία μου στον φιλόξενο αυτό δικτυακό τόπο με μια σειρά άρθρων που θα προσπαθήσουν να απεικονίσουν μερικές όψεις της νεοελληνικής πραγματικότητας και ειδικότερα της τρέχουσας μέσα από μια άλλη οπτική.
Αν μη τι άλλο εδώ και καιρό το μυαλό μας και ο νους μας κατατρύχεται από την έντονη αβεβαιότητα που δημιουργεί η οικονομική καχεξία που πλήττει τον τόπο μας, σαν αποτέλεσμα μιας διαρκούς και κατά τα φαινόμενα έντονης οικονομικής κρίσης.
Βέβαια το 2008 ο αρμόδιος οικονομικός υπουργός μας διαβεβαίωνε πως τα φαινόμενα θα είναι ήπια για την ελληνική οικονομία, προεκλογικά ο νυν Πρωθυπουργός μας διαβεβαίωνε πως χρήματα υπάρχουν αλλά τώρα όλοι μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με την σκληρή πραγματικότητα ότι το σύστημα μας πλέον εξαρτάται από δανεικά χρήματα. Δεν θα σταθώ στα παραπάνω που ενδεχόμενα να αποτελούσαν καλές προθέσεις ή σκόπιμα μικροπολιτικά παιχνίδια.
Άλλωστε όλοι οι σοβαροί άνθρωποι γνωρίζουν πως τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας δεν ξεκίνησαν να υπάρχουν ξαφνικά την τελευταία πενταετία ούτε κάν την τελευταία δεκαετία . Και για να γίνουμε σαφέστεροι.
Η χώρα μας είχε όταν εισήχθη στην ΟΝΕ, σε αναλογία τις χαμηλότερες επενδύσεις ξένων κεφαλαίων της ευρωζώνης, την χαμηλότερη σχέση μισθών ( και κανείς δεν μιλά για το γεγονός αυτό),την υψηλότερη φορολογία (άμεση),το χαμηλότερο κατά κεφαλή προϊόν, παρήγαγε 65% του μέσου όρου της ΟΝΕ, δαπανούσε για την παιδεία το 3% σε σχέση με το 5% της Ε.Ε, είχε ελλειμματικό ισοζύγιο 7,5 δις ευρώ ( όταν αναφέρουμε ελλειμματικό ισοζύγιο εννοούμε σχέση εισαγωγών και εξαγωγών) και το φοβερότερο μείωση συναλλαγματικού αποθέματος κατά 50%.
Επιπλέον είναι η χώρα με την χαμηλότερη χρήση υπηρεσιών διαδικτύου στην ευρωζώνη, και ενσωμάτωσης καινοτόμων τεχνολογιών σε όλους τους τομείς παραγωγής. Μαζί με αυτό η χώρα με τους περισσότερους δημοσίους υπαλλήλους και με ανεργία που σύμφωνα με την τρέχουσα πραγματικότητα θα φθάσει στο 20% εντός του έτους.
Επιπλέον η χώρα μας αυτήν την περίοδο έχει έλλειμμα 12,7% του ΑΕΠ και χρέος 120% του ΑΕΠ δηλαδή παράγει 100 και χρωστά 120 ή για να το κατανοήσει ο μέσος πολίτης είναι σαν να εισπράττει 100 ευρώ και να χρωστά 120.
Όλα αυτά όταν σύμφωνα με την συνθήκη σταθερότητας του ΜΑΑΣΤΡΙΧ το έλλειμμα για τις χώρες της ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ έπρεπε να μην ξεπερνά το 3% του ΑΕΠ και το χρέος να είναι χαμηλότερο του 60% του ΑΕΠ.
Με αυτά τα μεγέθη η χώρα οδηγήθηκε στον σκληρό πυρήνα των χωρών μελών της ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ και ακολούθησε τον δρόμο που σήμερα καλείται να πληρώσει για μια ακόμη φορά ο Έλληνας πολίτης. Θα ήθελα δε να σημειώσω πως η Αργεντινή πριν χρεοκοπήσει, όπως θα έπρεπε να θυμόμαστε από τις τρομερές τηλεοπτικές εικόνες ,είχε καλύτερα μεγέθη από αυτά της Ελληνικής οικονομίας κατά 30%.
Λάθος λοιπόν η είσοδος της χώρας απροετοίμαστης στον σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης .Αυτό αποδεικνύεται σήμερα και πρέπει να χρεωθεί στον κ. Σημίτη και στο στενό του κύκλο. Και θα παρακαλούσα να μην κάνει κανείς το λάθος να συγκρίνει την ένταξη της Ελλάδος στην Ε.Ε το 1981 με την ένταξη στην ΟΝΕ . Είναι δε πάγκοινως γνωστό πως η είσοδος της χώρας στον σκληρό πυρήνα των χωρών μελών της Ευρωζώνης έγινε εφικτή με την χρησιμοποίηση της λεγομένης δημιουργικής λογιστικής. Ετέθη λοιπόν έτσι ένα ακόμη λιθάρι στην αναξιοπιστία της χώρας στους εταίρους της.
Ένα όμως κεφαλαιώδες ζήτημα για το πως φθάσαμε έως εδώ , ώστε η σημερινή πολιτική ηγεσία να εξαγγέλλει μέτρα που εν πολλοίς θυμίζουν την πολιτική των κυβερνήσεων Μητσοτάκη το 1991 .( Άλλη κωμικοτραγική ιστορία και αυτόχρημα ενδεικτική της ελλείψεως σοβαρότητας που διακρίνει το πολιτικό μας σύστημα).
Θα πρέπει λοιπόν να ανατρέξουμε στην εποχή του 1981 να θυμηθούμε τον χαρισματικό αλλά υπεύθυνο για τα σημερινά μας χάλια Ανδρέα Παπανδρέου. Αυτή την διαπύστωση δεν την κάνω εγώ.Την ανέσυρα απο ένα άρθρο των Financial Times του περίφημου Desmond Lachman στελέχους του American Enterprise
Institute στο οποίο με τίτλο ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ-ΕΛΛΑΣ αφού αναλύει την βεβαία χρεοκοπία του συστήματός μας δεν διστάζει να καταλογίσει βαρύτατες ευθύνες στον Ανδρέα Παπανδρέου για σπατάλη δανειακών κεφαλαίων & χρηματοδοτήσεων της Ε.Ε σε καθαρά αντιαναπτυξιακές λογικές και κυρίως για την τεράστια διόγκωση του δημοσίου τομέα.
Βέβαια στον τόπο μας κανείς δεν βάζει την μνήμη του να φτάσει τόσο μακριά αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα.
Καλή η ιστορία και είναι καλή σε έναν λαό σε καθολική αφασία μπας και αφυπνισθεί. Το ζητούμενο βέβαια είναι τι «δέον γενέσθαι»
Με βάση αυτά που εξήγγειλε στις 2 Φεβρουαρίου ο Πρωθυπουργός θα παγώσουν οι μισθοί ,θα σταματήσουν οι διορισμοί στο Δημόσιο,θα περιορισθούν οι δαπάνες του δημοσίου, θα περικοπούν τα επιδόματα(!),θα αυξηθεί ο φόρος στα καύσιμα, θα αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης. Δηλαδή τα ίδια μέτρα του 1991 ετεροχρονισμένα. Από την άλλη όμως θα τονωθεί η αγορά! Θα ήθελα να μου πει κάποιος νουνεχής πως θα τονωθεί η αγορά όταν δεν υπάρχουν χρήματα. Η εύκολη απάντηση είναι τα δάνεια. Οι τράπεζες όμως κυρίαρχο αίτιο της σημερινής κρίσης δεν δανείζουν ! Και καλόπιστα ερωτώ. Επιτυγχάνεται ανάπτυξη με δανεικά λεφτά είτε σε ατομικό είτε σε οικογενειακό είτε σε επίπεδο κρατικών σχηματισμών. Ασφαλώς όχι.! Και αυτό πληρώνουμε σήμερα. Την σκόπιμη και στρεβλή ανάπτυξη του πιστωτικού συστήματος τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο χωρίς τον έλεγχο των ενδεχόμενων κινδύνων. Στην χώρα μας δε με το χαμηλό παραγωγικό ιστό ή από το 2002 διαφαινόμενη απενεργοποίηση μέσω του ΤΕΙΡΕΣΙΑ ενός μεγάλου ποσοστού του ενεργού και παραγωγικού δυναμικού οδήγησε στο σημείο που ζούμε σήμερα.
Δεν θα προσλαμβάνονται δημόσιοι υπάλληλοι αλλά από την άλλη οι συμβασιούχοι θα μπορούν να γίνονται αορίστου και φυσικά αυτό αφορά κυρίως τους ΟΤΑ δηλαδή το ευρύτερο δημόσιο με τις εκατοντάδες αντιαναπτυξιακές και γραφειοκρατικές δημοτικές επιχειρήσεις.
Θα αυξηθούν τα όρια ηλικίας αλλά από την άλλη θα συνταξιοδοτούνται οι έχοντες ώριμα ασφαλιστικά δικαιώματα στα 35 χρόνια.
Δεν μπορεί να πληρωθεί ο ΦΠΑ σήμερα αλλά αυξανόμενος θα δύναται να πληρωθεί.
Ανακοινώνονται περικοπές αλλά δεν άκουσα κανέναν να λέει αν θα μειωθούν οι τιμές των προϊόντων, αν θα μειωθούν οι τιμές των ενοικίων αν θα επαναπροσδιορισθούν οι μισθώσεις.
Ανακοινώνονται θριαμβευτικά μέτρα για την πάταξη της φοροδιαφυγής αλλά ταυτόχρονα ανακοινώνονται περικοπές που πλήττουν καίρια τους εφοριακούς υπαλλήλους και αυτούς του Υπουργείου Οικονομικών δηλαδή το εργαλείο είσπραξης.
Ανακοινώνονται οι μειώσεις δαπανών με ταυτόχρονη αποχή των μηχανοκινήτων από τις παρελάσεις των εθνικών μας επετείων αλλά καθόλη την περίοδο του Τριωδίου χιλιάδες άρματα του καρνάβαλου θα παρελάσουν απ άκρου σε άκρον στην χώρα μας.
Δεν άκουσα δε πουθενά κανέναν να κάνει λόγο για μειώσεις βουλευτικών αποζημιώσεων, μισθών δημάρχων και αντιδημάρχων, Νομαρχών και Αντινομαρχών, περιορισμό των μετακλητών υπαλλήλων των βουλευτών. Αντιθέτως μάλλον για την κρίση φταίνε οι στολές των αξιωματικών του Ελληνικού Στρατού και το γεγονός πως η εκκλησία μοιράζει στην Αθήνα 5.000 μερίδες φαγητό ημηρεσίως όπερ σημαίνει ότι πρέπει να φορολογηθεί.
Θα μπορούσα να γράψω χιλιάδες παραδείγματα καθημερινών εξαγγελιών που ακυρώνουν η μία την άλλη για να κλείσω πως το δυσοίωνο μέλλον προβλέπει πως οι φτωχοί θα γίνουν φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι με την μόνη αίρεση πως το 1/3 των Ελλήνων θα ζουν στα όρια της φτώχειας.
Είναι όμως η κρίση μόνο οικονομική ?Αναμφίβολα όχι .Η κρίση είναι κρίση ηθική, πολιτική και εν τέλει οικονομική. Θα δούμε όμως κάθε μια στην συνέχεια της.
Ο Ηλίας Ρεδιάδης-Τούμπας
είναι Δρ.Θεολογίας-Μουσικολόγος
με παρακολούθηση ετησίου σεμιναρίου στην Διοίκηση
Πολιτιστικών και Εκπαιδευτικών Μονάδων στον όμιλο BUSINESS LINE.
UNITED STATES
