Ασύρματο Internet?????
Sunday, 15 March 2009 11:47
Γ. Παπαχαραλάμπους
Με χαρά και περηφάνια μία προς μία πόλεις και περιοχές της πατρίδας μας, ανακοινώνουν σημεία ΔΩΡΕΑΝ ΑΣΥΡΜΑΤΗΣ (WiFi για τους ειδικούς και την ΝΕΟΛΑΙΑ) πρόσβασης στο INTERNET.
Πρόσφατο παράδειγμα ο Δήμος της Κομοτηνής , όπου στην κεντρική πλατεία (!!!!!!) εγκαταστάθηκε κεραία που παρέχει ΔΩΡΕΑΝ πρόσβαση στο INTERNET.
Την περασμένη εβδομάδα εγκαταστάθηκε ανάλογο σύστημα στο ναό του Επικούρειου Απόλλωνα στη Μεσσηνία.
(δες το άρθρο στο in.gr )
Απ' όσο βλέπουμε λοιπόν όλο και πιο πολλοί νέοι και νέες της πατρίδα μας θα έχουν ΔΩΡΕΑΝ πρόσβαση στο διαδίκτυο (χωρίς φόβους για ακτινοβολίες ή "φρουτάκια")
Πότε τελικά θα δούμε αυτό το "φρούτο" της δωρεάν ασύρματης πρόσβασης στο Μοσχάτο;
Πότε θα ξεπεράσουμε την "αρτηριοσκληρωτική" κοντόφθαλμη και "απαρχαιωμένη " , λογική ότι το διαδίκτυο δεν είναι πρώτης προτεραιότητας και πως το ΑΣΥΡΜΑΤΟ (wifi) είναι επικίνδυνη ακτινοβολία;
( Για όλους τους άλλους δεν είναι και για τους Μοσχατιώτες είναι; )
Ας ξεκολλήσουν ορισμένοι απο το εσωκομματικό τους μικρόκοσμο , ασ αφήσουν της "μάχες" για διαδοχές στην πάντα και ας κάνουν κάτι για το Μοσχάτο, που καi " δόξα" θα τους αποφέρει και θα δώσουν κάτι σύγχρονο στους νέους μας που έχουν ανάγκη να μπούν στη τροχιά της νέας εποχής και της τεχνολογίας.
Last Updated on Wednesday, 23 December 2009 23:57
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΑΛΑΜΙΝΑ
Sunday, 15 February 2009 18:18
Χρήστος Μάνος
 Ήμουν κι εγώ στον πόλεμο τοξότης·
το ριζικό μου, ενός ανθρώπου που ξαστόχησε»,
γράφει ο Γιώργος Σεφέρης στο ποίημά του «Ελένη», αναφερόμενος στην κραυγή απόγνωσης του Τεύκρου, του γενναίου πολεμιστή των Αχαιών στον Τρωικό πόλεμο. Δεν είναι πως τον πρόδωσε η πολεμική του τέχνη, γιατί αυτή την κάτεχε καλά, ούτε η πολεμική του εξάρτυση ήταν σκάρτη. Είναι που με το τέλος του πολέμου περιπλανιέται αναζητώντας νέα πατρίδα, αφού τον εξόρισε ο πατέρας του, γιατί δεν συμπαραστάθηκε όσο έπρεπε στον αδερφό του τον Αίαντα, πριν αυτός οδηγηθεί στην αυτοκτονία για μια διαμάχη που είχε με τους άλλους Αχαιούς. Είναι, ακόμα, που κατά την περιπλάνηση του αυτή βρίσκεται στην Αίγυπτο να συνομιλεί με την Ελένη, την Ωραία Ελένη, η οποία του αποκαλύπτει ότι ποτέ δεν βρέθηκε στην Τροία, ποτέ δεν την πήρε μαζί του ο Πάρης και ποτέ δεν πρόδωσε τους Έλληνες. Η Ήρα, λέει, φρόντισε να του δώσει το ομοίωμά της και την ίδια τη φυγάδευσε στην Αίγυπτο. Είναι, εν τέλει, που κατάλαβε ότι όλα έγιναν για μια πλάνη…
Για μια πλάνη, λοιπόν, δέκα χρόνια πολεμούσαν οι Έλληνες στις όχθες του Σκάμανδρου. Για πλάνη σκοτώθηκαν αμέτρητοι, φιλονίκησαν πρωτοπαλίκαρα, δοκιμάστηκαν δεσμοί φιλίας και χωρίστηκαν οι θεοί στα δύο. Αυτή την πλάνη καταριέται ο Τεύκρος και οδύρεται για την αστοχία του.
Κι εμείς σήμερα, απόγονοί του μακρινοί, σαν να μην καταλάβαμε ποτέ τον σπαρακτικό του απολογισμό, σαν η πλάνη να μπολιάστηκε μέσα μας, ως άλλο προπατορικό αμάρτημα, πορευόμαστε στο μισοσκόταδο μιας ετερόφωτης και αβασάνιστης θεώρησης για τον κόσμο και οδηγούμαστε σε απατηλούς και αδιέξοδους, καθημερινούς αγώνες. Η ματιά μας δεν μπαίνει στο εσωτερικό των πραγμάτων, αλλά πλανιέται στην επιφάνεια και μας οδηγεί σε επιδερμική θέαση της ζωής. Μεγάλος μας αντίπαλος το τρομερό συναίσθημα του Ωραίου και της Αλήθειας και το γυμνό αγκάλιασμα μαζί τους. Δεν το αντέχουμε, μας τρομάζει, το αποφεύγουμε. Δεν καταλαβαίνουμε πια το χούι των άστρων την ομορφιά και την αλήθεια της Φύσης και υπηρετούμε έναν δύσμορφο κόσμο, στρεβλό κατασκεύασμα του μυαλού μας.
Η οριοθέτηση αυτή στην αντίληψη των πραγμάτων μάς οδηγεί στην απώλεια κάθε βαθιάς και ουσιαστικής βίωσης. Η Ακρόπολη δεν μας συγκινεί πια· χάσαμε κάθε ουσιαστική εσωτερική σχέση μαζί της. Εν τούτοις, για να τονώσουμε την εθνική μας υπερηφάνεια ζητάμε να μας επιστραφούν τα κλεμμένα γλυπτά της Ζωφόρου του Παρθενώνα, τα οποία αποκαλούμε πλέον ελγίνεια. Δεν κατανοούμε, επίσης, την ανδρεία και την τιμή, την ομορφιά και τη χάρη, την αλήθεια και το θάνατο των γυναικών της ηρωικής εξόδου του Μεσολογγίου, χωρίς, ωστόσο, να φειδώμεθα ωραίων επετειακών λόγων, έτσι, για να κομπάζουμε ότι είμαστε απόγονοι σπουδαίων προγόνων. Αναζητώντας την αιώνια σωτηρία μας, μετέχουμε σύμπαντες στην Ακολουθία της Μεγάλης Εβδομάδας, «συμπάσχοντας» στο Ιερό Πάθος του Κυρίου μας, αλλά αρνούμαστε κάθε κοινωνία με τους άλλους και οδηγούμαστε σε ένα ατομικό και αγελαίο ταυτόχρονα προσκύνημα, εντελώς ξένο προς τη χριστιανική παράδοση και διδασκαλία. Ομνύουμε στο όνομα της Δημοκρατίας, σε κάθε δημόσια συζήτηση, ενώ τίποτα δεν κάνουμε για την υπηρέτησής της και παράλληλα θεωρούμε μεγάλη λεπτομέρεια να γνωρίζουμε από πού πήρε το όνομά της η οδός Γρηγορίου Λαμπράκη.
Last Updated on Thursday, 12 March 2009 19:02
Read more...
|
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΤΟ INTERNET
Friday, 13 March 2009 23:34
ΑΘΗΝΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ
Normal 0 false f  alse false MicrosoftInternetExplorer4
Μικτό Γυμνάσιο Μοσχάτου - Φαλήρου 1956 και τα παιδιά σε σχόλη.
Το αεροπλανοφόρο του Γαλλικού Στόλου «P.A Arromanches» έχει καταπλεύσει στον όρμο του Φαλήρου , οι ναύτες με τις χαρακτηριστικές κόκκινες φούντες στα καπέλα τους φαντάζουν πολύχρωμα λαμπιόνια , τριγυρίζοντας την παραλία...
Μια παρέα μαθητών (αγόρια) με τον Ιάκωβο (καθηγητής αριστούχος στα Ελληνικά και Γαλλικά) , πλησιάζει ένα γκρούπ ναυτών στην Ταραντέλλα , συζητούν , γελούν , ρωτούν , μοιράζουν απόψεις και στο τέλος εκείνοι δίνουν ευγενέστατα τα...τσιγάρα τους! Πανηγύρι ! Κάποιος ναύτης δίνει και τη διεύθυνση επί του πλοίου για επικοινωνία !
Το πλοίο διασχίζει τις θάλασσες στα πέρατα του κόσμου κι ο ναύτης , 24 ετών τότε , περιγράφει στον Ιάκωβο τι βλέπει...πως είναι η ζωή. Ο Ιάκωβος απαντά με περιγραφές ανταποκριτού: τις εκδρομές του σχολείου μας στην Αρχαία Ολυμπία - Μυκήνες - Νεμέα , κάρτες φωτογραφίες , αλλά και κριτική πολιτική! Όμως σύντομα του γράφει... πρέπει να αλλάξει και πλώρηγια... Γερμανικά! Ο ναύτης υποδεικνύει: «δώσε τη διεύθυνση σε μαθήτρια!»
Κι έρχεται η σειρά της συμμαθήτριας Νανάς !
Μάιος 1957 «Mr Christian J' ai l' honneur» ...(« Κύριε Κριστιάν , έχω την τιμή ...να αλληλογραφώ μ΄ έναν Γάλλο!» ) κι αρχίζουν ανταλλαγές για τέχνη , πολιτισμό , κάρτες , γραμματόσημα... κι έρχεται όπως πάντα η «tourbillon de la vie» ( η δύναμη της ζωής ) κι όλα τελειώνουν ξαφνικά όπως άρχισαν!-1959.
Πενήντα χρόνια μετά , 2007:
68 ετών η Νανά σκαλίζει το internet , ρωτά τη Γαλλική Πρεσβεία : «πώς μπορεί να βρεθεί ένας άνθρωπος από το πουθενά;»- δεν είχαμε πατρώνυμο , ούτε διεύθυνση-.
«Αναζητήστε» μας λένε , στο «internet»!
Pages Jaunes ! - pages blanches ! Δημαρχεία ! Και σε ένα μήνα ο Mr Christian εβδομήντα πέντε ετών πια , εντοπίζεται σ΄ένα χωριουδάκι της Auvergne στο κέντρο της Γαλλίας ! Συνταξιούχος και παντρεμένος 46 χρόνια με την αξιαγάπητη Marguerite !
Έκπληκτος , ακούει για πρώτη φορά τη φωνή της Νανάς!
«Που με βρήκες»
«Στο internet!»
Η Νανά του στέλνει ένα βιβλίο με εικόνες από την Ελλάδα : «στη θύμηση της νιότης!» του γράφει , ο Ιάκωβος του τηλεφωνεί , συγκίνηση , χαρά ! Εκείνος απαντά ύστερα από 50 χρόνια με τα φωτοαντίγραφα των πρώτων τους γραμμάτων! Δεν έχει πετάξει τίποτα ! Με χιούμορ βαθμολογεί τη Νανά: «Νανά , σου βάζω βαθμό 14/20 , θέλω καλύτερα !»Κι αρχίζει πάλι ο Mr Christian εκεί που είχαν μείνει και γράφει το 2007:
«Δεν έχουμε Νανά πια συνείδηση της Γαλλικής γλώσσας και κουλτούρας ! Μπορεί να μιλάμε , αλλά χρειάζονται περισσότερες προσπάθειες και τετρασέλιδα γράμματα.
En renouvelant notre amitie' (ανανεώνοντας τη φιλία μας)
Oui mes chers amis - ναι αγαπημένοι φίλοι
Nous la renouvelons - την ανανεώνουμε
Όταν οι άνθρωποι και το internet γράφουν πια τη δική τους ιστορία , τη νέα ιστορία των λαών.
Nana Jeannides
Αθηνά Ιωαννίδου
Last Updated on Friday, 13 March 2009 23:53
H ΟΙΝΟΘΟΗ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ....
Friday, 13 February 2009 21:29
Γ. ΜΕΡΙΚΑΣ
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4
Για πολλά πράγματα μπορεί να φημίζεται το Μοσχάτο, πολλά απ' αυτά δε, το καθιστούν συμπαθητική πόλη για τα μέτρα του Λεκανοπεδίου της πρωτεύουσας.
Αναμφισβήτητα, ένα από τα στοιχεία που το χαρακτηρίζουν, είναι οι ωραίες ταβέρνες και μεζεδοπωλεία , που βρίσκονται στο Μοσχάτο.
Η Οινοθόη είναι ένα μεζεδοπωλείο που συντελεί ώστε το Μοσχάτο να διατηρεί θετική φήμη ως προς τα στέκια του.
Βρίσκεται Κωνσταντινουπόλεως 91 , δημιούργημα με ιδιαίτερη φροντίδα και μεράκι του Σπήλιου Παπαϊωάννου.
Η ποικιλία και η μοναδικότητα των γεύσεων που προσφέρονται φτιαγμένες από τα καλύτερα και αγνότερα υλικά ...
Η μεγάλη γκάμα των κρασιών και των πιομάτων για όλα τα γούστα...
Η μουσική ,που φτάνει στα αυτιά μας τόσο, όσο να μας ταξιδεύει τις αισθήσεις σε παραδοσιακές και έντεχνες μελωδίες...
Το αρμονικό δέσιμο της πέτρας και του ξύλου που χαρακτηρίζουν το διάκοσμο της Οινοθόης...
Η παρεϊστικη διάθεση του Σπήλιου ,αλλά και όλων που έχουν τη φροντίδα των πελατών του μαγαζιού, ....κάνουν τη σούμα που δημιουργεί την ευχάριστη ατμόσφαιρα καθιστώντας την Οινοθόη μοναδική και πολύ αγαπητή στον κόσμο.
Το μενού περιλαμβάνει πολλών ειδών σαλάτες ποικίλων λαχανικών μέχρι την ομώνυμη(σαλάτα Οινοθόη) την οποία και θα συνιστούσαμε.
Μεζέδες και πιάτα για όλα τα γούστα και βαλάντια από τη θάλασσα (μαρινάτος γαύρος, καλαμαράκια τηγανητά , γαρίδες τηγανιτες -ψητές-Οινοθόη- σαγανάκι, χταπόδι ξυδάτο -μεθυσμένο ,μπακαλιαροκροκέτες, καραβιδόψυχα με σως κοκτέιλ, καραβίδες σχάρας , καβουροδαγκάνες με σως κοκτέιλ , μύδια σαγανάκι ,σπαγγέτι του ψαρά, αστακομακαρονάδα για 2 , ψαράκι φρέσκο -ρωτήστε μας τι βρήκαμε σήμερα , κ.α.) , μέχρι του κάμπου και του βουνού (χοιρινή μπριζόλα, κοτόπουλο στη σχάρα, λουκάνικο γεμιστό, μπιφτέκι με φρέσκο κιμά, mix grill , κ.α.).
Στα ποτά μπορείτε να απολαύσετε εξαιρετικό βαρελίσιο κρασί κόκκινο και λευκό , μεγάλη ποικιλία εμφιαλωμένων κρασιών αλλά και ούζο ή τσίπουρο για το απόλυτο ταίριασμα με τους εξαιρετικούς μεζέδες.
Οι τιμές κινούνται σε απόλυτα λογικά πλαίσια και ξεκινούν από 12 περίπου ευρώ το άτομο σε συνάρτηση πάντα με το είδος της παραγγελίας.
Η ΟΙΝΟΘΟΗ μας περιμένει Κωνσταντινουπόλεως 91 στο Μοσχάτο.
Last Updated on Thursday, 12 March 2009 19:46
|
UNITED STATES
