Νέα απο το Μοσχάτο

Όλα  τα  νησιά μας  το Πάσχα   είναι  ζωγραφιές  με  μία  αισθητική  μοναδική, που  σε  κάνει  να  νοιώθεις ότι  είσαι  ευτυχής  που ζείς  σ  αυτόν  τον  τόπο.

 Περνώντας  τα  χρόνια  όμως  ,καταλαβαίνεις  με  πόνο ότι  τα 350  σκαλοπάτια της  Αμοργού  για  το  μοναστήρι   της  Χοζοβιώτισσας ,τα  σκαλοπάτια της  Εκατονταπυλιανής στη Νίσυρο,  τα  κάθετα  ανηφορικά  δρομάκια  της  μαγευτικής  Αστυπάλαιας,  τα  τρουλόσπιτα  τ` ουρανού στην Ανάφι κι  άλλες τέτοιες ανηφοριές είναι πια  παρελθόν !Δοξολογείς όμως την  τύχη  σου που  τα περπάτησες Γνωρίζοντας  όμως την ευτυχία ,του  να  ξυπνάς  το πρωί  και  η μοίρα   να  σου  δίνει  άλλη  μια  μέρα  ,τότε  καταστρώνεις   σχέδια , ταξίδια  αλλά πιό αναπαυτικά  ,πιο εύκολα .Αν  θέλεις  κάτι  σιωπηλό  για  τον  εσωτερικό σου κόσμομακριά  από  πολυκοσμία  για  να  νοιώσεις  τη  μυσταγωγία  της  Ανάστασης τότε  ψάχνεις  να  βρείς  μικρά  νησάκια¨, δόξα  τω  θεώ ,γεμάτο  το  ΑιγαίοΣερφάροντας στον  υπολογιστή  πέρσυ , έλαβα  τις  πληροφορίες  για  την Κίμωλο.

Μικρό  Κυκλαδίτικο  νησί .Το  πλοίο  από  Πειραιά , με  ενδιάμεσες  στάσεις κι  άλλων  νησιών , έφθασε μετά από ένα  γαλήνιο  ταξίδι  9 περίπου ωρών ,σχεδόν μεσάνυκτα  .Λιγοστοί  ντόπιοι  και  ξένοι εκείνη τη  χρονιά  Στης νύχτας  τη  σιγαλιά, μας  υποδέχθηκε ένα  μικρό  λιμανάκι  σιωπηλό , ωστόσο ένα  καφενείο στο βάθος  ήταν  ανοικτό και 2 ταξί  περίμεναν  τους  επισκέπτες .Ο  μοναδικός  μεγάλος οικισμός  του  νησιού ονομάζεται  Χωριό (700 κάτοικοι  περίπου)και  απέχει 1,5 χλμ από το  λιμανάκι .Μέσα  στη  νύκτα  μόνο  σκέψεις  έχεις  για  το άγνωστο που σε  περιμένει . Με υποδέχτηκε στο  Χωριό  ο θρυλικός  καφετζής !Το σημείο  αναφοράς  όλου του νησιού .Καφενείο  από  το  1920 και  πάνω  από  αυτό, ένα δωμάτιο καθαρό  μ όλα τα  απλά κομφόρ ,ήταν  η χαρά μου .Ανοίγοντας το  μπαλκόνι του δρόμου το πρωί ,έβλεπα μια  ζωγραφιά  ενός  κάτασπρου Κυκλαδίτικου  οικισμού. Φιδίσιο  πλακόστρωτο το κεντρικό δρομάκι ,λουλούδια σε γλάστρες να στολίζουν τα  πλάγια του  δρόμου  κι  ένας  ήλιος  ανοιξιάτικος  γλυκός.Το κυκλαδίτικο  φως !Η καμπάνα  της Παναγιάς  της  Οδηγήτριας της  μητρόπολης  του  Χωριού , να σε προσκαλεί  όλη  τη   Μεγάλη  Εβδομάδα   γιά τα θρησκευτικά  δρώμενα   κι  εκεί  να  γνωρίζεις ανθρώπους  ντόπιους  ευγενείς ,μέσα σε μια μέθεξη ευλάβειας και η καθημερινότητα  να κυλά  μέσα σ ένα λιτό  ρυθμό και lento!

Το  Χωριό  έχει κάστρο  Βενετσιάνικο από  το 13ο-14o αιώνα ,μέχρι τώρα σποραδικά  ακόμα  κατοικήσιμο ! βατό , δείγμα  αιγαιοπελαγίτικης οχυρωματικής  αρχιτεκτονικής   με  καλντερίμια  πλακόστρωτα , μικρά  δρομάκια  καμάρες  κι όλα στα  ανθρώπινα  μέτρα. Μου άνοιξαν να δω τα σπίτια  του  Κάστρου.Το  μεγαλείο  του   απέριττου και  της  αρμονίας  Σ όλο  το  κάστρο και στο  Χωριό σφηνωμένα  μεταβυζαντινά  εκκλησάκια , αλλά  και  όλη  η  Κίμωλος  αριθμεί  πάνω  από  80 .Η  Ιστορία  της  Κιμώλου έχει καταγραφές από τους αρχαιοτάτους χρόνους  .Πολλές απάνεμες  χρυσές  αμμουδιές με  εύκολη  πρόσβαση σε κρυσταλλένια νερά στολίζουν  όλη  την  ακτογραμμή της  Κιμώλου ,όπως  Καλαμίτσι, Μπονάτσα, Αλυκή  , Ψάθη ( το λιμάνι) Πράσα, Κλήμα αλλά  και  τους  ψαράδικους  οικισμούς Γούπα  και Ρέμα με  τα  μοναδικά < Σύρματα> , δηλαδή  σπηλιές  πελεκημένες σε  μαλακό  βράχο  όπου  φυλάσσονται οι  βάρκες  των  ντόπιων , φόρμες υψηλής αισθητικής  μέσα  στη  θάλασσα ,με  αυλές τους τα  ρηχά  τυρκουάζ  νερά !Ο περίπλους  του  νησιού  με  πλεούμενο σε  βαπτίζει στο  απέραντο  κάλλος , μέσα  σε     Ποσειδώνιες  σπηλιές , ανάγλυφα και  αναδυόμενα  βράχια  στη  θάλασσα  και σε βυθισμένη  αρχαία  πολιτεία και νεκρόπολη  με  διάφανα  νερά!

Η φώκια  Monachus-Monachus  ,η μπλε  σαύρα  και η κόκκινη οχιά  αλλά κι αποδημητικά  πουλιά  είναι  οι  σταρ  της  πανίδας  του  νησιού  Όλο  το  νησί  σε  υποδέχεται  μέσα σε γιορτινή  πανδαισία  χρωμάτων   βλάστησης  το Πάσχα .Στις πέτρινες  διαδρομές  της  Κυκλαδίτικης  ξερολιθιάς σεργιανίζει  η ματιά  σου ,κι ανάμεσά  τους χαλιά από παπαρούνες , μαργαρίτες και  κρίνους κι αρμυρίκια κι ελιόδεντρα και σπάνια αρωματικά  φυτά .Τι  πίνακας  του Claude Monet  εδώ μιλάει η  Κίμωλος ! Τα  έθιμα του Πάσχα ριζωμένα  από  γενιά σε γενιά όπως η νηστεία και  ο  εκκλησιασμός της  Μ. Εβδομάδας , η περιφορά  του  Επιταφίου στα  στενά  μοσχομυρισμένα  από  λιβάνι  δρομάκια  αλλά και ολόκληρες λαμαρίνες  το Μεγάλο  Σάββατο από πλουμιστές  τυρένιες !να πηγαινοφέρνουν  οι  νοικοκυρές  στο  φούρνο και  μερικές  να στέκουν  ,όχι  μόνο για να σε  φιλέψουν  από  αυτές ,  αλλά  και σ ένα  δίσκο  μεγάλο στολισμένο με  ασπροκέντημα  γύρω-γύρω, μπουκιές απλωμένες από ζεστό ψωμί  με μέλι και κανέλλα από πάνω,  να σε τρατάρουν  για  το συγχώριο των δικών  τους !(Αιώνων  διαδρομή).

Στο μικρό « μπαλκόνι  » ένα  μικρό εστιατόριο που  αγναντεύεις  το Αιγαίο ,κάθεσαι να  γνωρίσεις  τη  ντόπια  κουζίνα  κι ο κυρ Νίκος σε φιλεύει από  τον κήπο  του  με την  ποδιά  του , φρέσκα  κουκιά ! τ`ακουμπά  στο  τραπέζι  σου και  φέρνει και εξαιρετικούς  καπαροκεφτέδες! κι  αρχίζει  η σμίξη ,να τα  λες  με  τους  ντόπιους ,το  πως και  που  ώρες . Ανήμερα της  Λαμπρής να  είσαι καλεσμένη εσύ η άγνωστη ,στο πλούσιο γεύμα  της  γειτονιάς  μ άλλους  πολλούς για να  γιορτάσετε  με  χορό , τραγούδι  νησιώτικο  και  οβελία  την   Ανάσταση  και  την  άλλη  μέρα , μια  αρτοκλασία στο ξωκκλήσι  του Αι Γιώργη να  σου θυμίζει εικόνες από  «Παπαδιαμάντη». Σαλπάροντας για  τη βάση σου, σκέπτεσαι  αυτές τις  ανθρώπινες  ευλογημένες  στιγμές , τις ζωγραφιές  της  φύσης  και έχει  η  ψυχή  σου πραγματικά  αναστηθεί και  κι  η  καρδιά  σου έχει  γεμίσει  με  « φως  ανελέητο »,που  λέγεται  ΕΛΛΑΔΑ

     Καλή  Ανάσταση    σε  όλους .

Νανά Ιωαννίδου nanajeann@yahoo.gr